Memorandum: vijf jaar na Lehman Brothers

De erfenis van de Grote Financiële Crisis weegt op onze schouders en intussen garandeert er niets dat de oude fouten morgen niet kunnen worden herhaald. Hoeveel zijn we bereid om te betalen?

De Belgische regering (met minister van Financiën Koen Geens op kop) moet werk maken van échte hervormingen, die veel verder moeten gaan dan wat de mammoetwet vandaag lijkt in te houden. Hervormingen blijven afblokken omdat ze het verdienmodel (of de ‘rentabiliteit’) van de banken te zeer zouden schaden, is gevaarlijke onzin. Het is precies dat verdienmodel dat ons naar de afgrond heeft geleid. Echte hervormingen moeten vertrekken van de groeiende consensus die onder onafhankelijke economen de laatste jaren is gegroeid – in het memorandum zet FairFin de belangrijkste werkpunten nog eens op een rijtje. Het verdienmodel van de banken verduurzamen, dat betekent de kapitaalbuffers fors optrekken (tot boven de 10%), het beheer van spaardeposito’s en markt-activiteiten opnieuw uit elkaar halen (banken splitsen) en de interne beloningsstructuur  loskoppelen van de verhandelde volumes (bonusbeleid). Om de veerkracht en de diversiteit van het bankenlandschap te vergroten, moet de overheid Belfius omvormen tot een duurzame eersterangspeler, gelijke kansen bieden aan kleinere spelers op de Belgische markt, en zorgen voor meer financieringsmogelijkheden buiten de bestaande banken om.

Natuurlijk werpt elk van die hervormingen technische problemen op – precies het soort van problemen waarmee een uitdijende sector van zakenadvocaten, accountants en bestuurlijke technici zich de laatste dertig jaar onledig heeft gehouden. Maar uiteindelijk is de hervorming van de financiële sector geen technische, maar een democratische uitdaging.

"Wij zijn de stroom"

An Alternative Is Possible ¬ 2502

NewB presenteert: Joris Luyendijk

Luyendijk

Politiek moet verder werk maken van banken splitsen

scinderlesbanques
Inhoud syndicerenRSS